Pierwsze warsztaty „Miejsce, w którym jesteś ważna” są już za nami. To było spotkanie, które trudno zamknąć tylko w opisie. Bo oprócz ćwiczeń i rozmów wydarzyło się coś jeszcze. Coś, co czuje się bardziej, niż da się opowiedzieć.
Kobiety przyszły na to spotkanie z różnych powodów. Z ciekawości. Z potrzeby zatrzymania się. Z chęci zrobienia czegoś dla siebie. Każda z inną historią, innym momentem życia, innym „dlaczego”. A jednak było coś, co je połączyło. Przestrzeń, w której można było na chwilę zdjąć napięcie, przestać się spieszyć i po prostu być. W kobiecym gronie. Bez oceniania. Bez porównywania.
I może właśnie to było jednym z najważniejszych doświadczeń tego spotkania odczarowanie przekonania, że między kobietami trudno o bliskość. Bo było blisko. Było delikatnie. Było z czułością.
Podczas warsztatu nie schodziłyśmy bardzo głęboko. To nie była intensywna praca. Raczej łagodne zatrzymanie się przy sobie, poprzez refleksję, krótkie ćwiczenia i obecność. A mimo to każda z uczestniczek zabrała coś swojego. Jedno zdanie. Jedno odkrycie. Jedno ważne słowo. Czasem to wystarczy, żeby coś w środku zaczęło się poruszać. To spotkanie było początkiem. Pierwszym krokiem do budowania relacji ze sobą opartej na czułości, cierpliwości i uznaniu własnej ważności.
To, co zostało poruszone podczas naszej wspólnej pracy ze mną: myśli, emocje, jedno ważne słowo mogło znaleźć swoje miejsce na papierze. W tę podróż zabrała nas już Marta.
W części journalingowej zatrzymałyśmy się jeszcze raz. Spokojniej. Ciszej. Przekładając to, co wewnętrzne, na formę, która zostaje na dłużej. Bez presji. Bez szukania idealnych słów. Bardziej intuicyjnie niż „ładnie”. To był moment, w którym doświadczenie mogło się utrwalić. Zobaczyć. Ułożyć. Zostać.
I może właśnie dzięki temu każda z uczestniczek wyszła nie tylko z refleksją, ale też z czymś bardzo swoim zapisanym, uchwyconym, bliskim.
Dziękuję wszystkim kobietom, które były częścią tej przestrzeni. Za zaufanie. Za obecność. Za prawdziwość.
To był bardzo piękny początek.
